با توجه به اینکه محبت فرزندی از اصول اخلاقی انسانی به شمار می رود کیوکوشین از پذیرفتن هنرجویانی که این اصل را رعایت نمی کنند معذور است.( سوسای اویاما)

والدین
...اما باید دید رفتار فرزند نسبت به پدر و مادر چگونه است ؟ مسلماً نوع رفتار و برخورد در موارد مختلف متفاوت است . بعضی از بچه ها پدر و مادر خود را می پرستند بعضی دیگر دچار کمبود محبت از طرف پدر و مادر می شوند و عده ای نیز از شدت مراقبت و محبت ، لوس بار می آیند. در این میان عده زیادی از فرزندان نیز از محبت های پدر و مادر قدردانی می کنند.
هیچ کس رنجی را که پدر و مادر متحمل می شوند درک نمی کند مگر آنکه خود صاحب فرزند باشد پدر و مادر مایلند هرچه دارند فدا کنند تا فرزندانشان هرچه می خواهند داشته باشند اما غالباً فرزندان این حس فداکاری را فراموش می کنند و قدر محبت پدر و مادر را در برطرف کردن نیازهای خود نمی دانند آنها اگر خود بچه دار شوند و بالای سر بچه مریض خود که در معرض خطر مرگ قرار گرفته است گریه و زاری کنند و از خدا بخواهند که آنها را به جای فرزندشان بمیراند آن وقت قدر زحمات پدر و مادر را می فهمند اما متأسفانه بعضی اوقات فرزندان خیلی دیر تصمیم به ، بجا آوردن وظایف فرزندی می گیرند زمانی که دیگر کار از کار گذشته و والدین بدرود حیات گفته اند. بنا بر گفته فیلسوف مشهور چوانگ تسو فرزندان از روی احترام ، وظایف فرزندی و عاطفی خود را بجا می آورند اما نمی توانند همین کار را از روی عشق و علاقه انجام دهند این بدان معنی است که میزان عشق والدین و فرزندان با هم یکسان نیست اما بنا بر نظریه فیلسوفان مشرق زمین ، انسان هایی که قادر به ابراز عشق و محبت نیستند در زندگی انسان های موفقی محسوب نمی شوند به عبارت دیگر تا زمانی که شخص ، عشق و محبت والدینش را نسبت به خود درک نکند قادر نخواهد بود هیچگونه ابراز محبتی را از هیچ کس دیگر بپذیرد بنابراین او همیشه یک گیرنده خواهد بود اما قادر نیست از خود محبتی ابراز کند و چنین کسی نمی تواند در اجتماع با همنوعانش همدم شود.
نیاز انسان به اجتماعی بودن و همدم و هم صحبت داشتن منجر به پیدایش جوامع و تمدن های بشری همراه با قوانین و رسوم متعلقه مثل زبان ، پول در انواع مختلف ، پوشش روزانه ، قوانین رفتاری و غیره شد .
قوانین تغییر پذیرند اما آنچه تغییر ناپذیر و حقیقی است این است که دلیل گرد آمدن انسان ها در این جوامع بر اساس نیاز آنها به یکدیگر بوده و احترام قائل شدن به یکیدگر و به یک زندگی با نزاکت ، از اهمیت زیادی برخوردار است . طبق یکی از اصول اخلاقی عهد باستان ، برای اینکه حس احترام به قوانین و سنن در کودک بوجود آید و او بتواند با موفقیت و آرامش در کنار همنوعان خود در جامعه زندگی کند باید از همان کودکی به او آموخت که به والدین خویش احترام بگذارد و او را از میزان و چگونگی عشق و علاقه والدینش نسبت به خود آگاه کند جوانانی که امروزه این طرز فکر و نظریه را منسوخ می دانند و عشق و احترام و قدردانی از پدر و مادر را تأیید نمی کنند ؛ معمولاً در اجتماع به مقام های مهمی نمی رسند و معمولاً نمی توانند در زندگی دوست ، معشوق و یا مربی برای خود پیدا کنند.
با توجه به اینکه محبت فرزندی از اصول اخلاقی انسانی به شمار می رود کیوکوشین از پذیرفتن هنرجویانی که این اصل را رعایت نمی کنند معذور است.
در یک اثر تاریخی از چین آماده است کسی که پدر و مادرش را دوست داشته باشد موجب ناراحتی و آزار هیچ کس نمی شود و کسی که به والدینش احترام بگذارد هیچ کس را تحقیر نمی کند.
بعضی از شاگردان ارتباط بین کاراته و محبت فرزندی را از من جویا می شوند واز من می خواهند که تنها به آنها فنون کاراته را بیاموزم و یادگیری اصول اخلاقی و فلسفه های زندگی را به خودشان بسپارم اما پاسخ من به این شاگردان همیشه این است که راه کاراته راه محبت فرزندی، ادب و نزاکت در رفتار و نظم اجتماعی است بدون یادگیری این اصول هر کوششی در جهت تقویت فنون جسمی کاراته بی نتیجه خواهد بود و باز بدون رعایت این اصول اخلاقی نتیجه هنرهای رزمی وحشیگری ، اخلال و بی نظمی اجتماعی و بالاخره بدبختی خواهد بود.
آثار و نوشته های کلاسیک چینی حاوی اندرزهای بسیار خوبی پیرامون جنبه های عملی احترام و فداکاری در حق والدین است . در کتابی آمده است : فرزندان نباید هیچ گاه در هنگام سفر از محل اقامت والدین خیلی دور شوند و اگر چنین مسافرتی بالاجبار پیش آید والدین باید از مقصد نهایی با اطلاع باشند . و نیز فرزندان باید از سرما و یا گرمای والدین در زمستان و تابستان آگاه بوده و هر روز باید حال آنان را جویا شوند و همچنین در هنگام بیماری والدین، باید موسیقی خوشایندی برای آنان بگذاریم تا به نوای آن گوش فرا دهند.
در کتاب آداب و سنن وظایف فرزند را نسبت به والدین به ترتیب زیر مشخص می سازد : احترام گذاشتن و عدم ارتکاب به عملی که باعث خجالت والدین شود و بالاخره تأمین سلامت جسمی و امنیت آنها.
کاراته این هنر رزمی که هیچ سلاحی در آن به کار گرفته نمی شود نیاز به آموزش و تمرینات سخت و جدی دارد که نتیجه این تمرینات افزایش قوای جسمانی است اما تقویت قوای جسمانی تنها هدف کاراته نیست چرا که آنچه کاراته را از سایر ورزش های مشابه متمایز می سازد تأکیدی است که کاراته بر روی رشد و بلوغ روحی و ذهنی دارد هنگامی که یک هنر آموز در اثر تمرینات قویتر شده و در ارائه قانون ماهرتر می شود ، اعتماد به نفس بیشتری کسب می کند و همین باعث تغییر شکل روابط شخصی اش می شود. در موارد زیادی هم والدین تعریف کرده اند که در اثر آموزش کاراته چگونه فرزندان خطاکار آنان تبدیل به شهروندانی برجسته و فداکار شده اند . من این مسئله را موردی برای اثبات اهمیت کمک کاراته کیوکوشین برای بهبود وضع اجتماع می دانم و همانطور که راه کاراته همان راه هنرهای رزمی است راه ادب و نزاکت در رفتار و راه محبت فرزندی است تمام این راه ها به یک جا ختم می شود و آن راه حقیقی انسان است که در نهایت به بهشت منتهی می شود.
برگرفته شده از کتاب : طریقت کیوکوشین نوشته بنیان گزار کیوکوشین کاراته در جهان زنده یاد سوسای اویا ما (اوس)
گردآورندگان :( 1- شیهان غلامعباس خوانساری 2- محمدجواد شاه محمدی از استان مرکزی –اراک )
+ نوشته شده توسط خوانساری در پنجشنبه پانزدهم مهر 1389 و ساعت
10:34 |